3 juli 2016

sociale zekerheid

Agnes Jongerius, John Kerstens, Roos Vermeij en Mei Li Vos schrijven in een gezamenlijke zondagsbrief wat ons na aan het hart ligt. Het gaat over de veranderende sociale zekerheid voor diverse werkersgroepen.

 

 

 

Naamloos-3

De chauffeur die te horen krijgt dat zijn contract niet wordt verlengd, omdat het transportbedrijf vanuit Polen gaat werken. De stukadoor die weet dat zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering ophoudt als hij zestig is, maar moet doorgaan tot zijn 67e. De freelance tekstschrijfster met een hernia. Hoe moet dat nou met de huur en de boodschappen als ze een tijd niet meer kan werken? Alle drie liggen ze wakker. Onzekerheid die knaagt aan je rust, zelfvertrouwen en je humeur.

Zekerheid bieden is daarom misschien wel dé kerntaak van de sociaaldemocratie. Dit is wat onze beweging onderscheidt van andere politieke stromingen. Om zekerheid te garanderen hebben we in het verleden veel opgebouwd. Denk aan het ouderenpensioen van Drees, de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen of de bijstand. Altijd zij aan zij met de vakbeweging.

De 21e eeuw zet echter veel oude zekerheden op z’n kop. De opdracht voor sociaaldemocraten is hetzelfde, maar omstandigheden veranderen snel. Snelle veranderingen in technologie stellen continu nieuwe eisen aan werknemers, concurrentie met andere landen is heviger dan ooit en conflicten overal in de wereld doen miljoenen mensen besluiten te vluchten naar het veilige Europa. Verstoppen achter de dijken biedt geen soelaas.

Onder nieuwe omstandigheden oude zekerheden garanderen. Dat is waar wij, volksvertegenwoordigers voor de Partij van de Arbeid, ons dag in dag uit voor inzetten.

Deze week was weer in het nieuws onder wat voor erbarmelijke omstandigheden Polen in ons land moeten leven en werken. Het komt gewoon nog te vaak voor dat Oost-Europese werknemers in Nederland voor een appel en een ei aan het werk gezet worden. En om het dubbel onrechtvaardig te maken zitten hierdoor vele Nederlandse bouwvakkers en vrachtwagenchauffeurs thuis op de bank. Zolang zulke misstanden bestaan, is er nog werk aan de winkel. Uitbuiting en dubieuze schijnconstructies worden met wetgeving voor een eerlijke arbeidsmarkt aangepakt. In de Tweede Kamer en in het Europees Parlement.

We werken aan de verbetering van de positie van het groeiende aantal arme zzp’ers. Vaak zijn de tarieven zo laag dat ze nauwelijks kunnen rondkomen. Daardoor kunnen ze zich ook niet verzekeren voor een inkomen bij pech of pensioen. Niets doen is geen optie, we willen niet dat zzp’ers in Nederland in Amerikaanse toestanden leven.

Meer mensen aan het werk met echte contracten. Een vast contract moet weer norm worden. Alleen zo kunnen mensen weer met zekerheid investeren in hun toekomst. En dat is gelukt. Dankzij de nieuwe Wet Werk en Zekerheid is het niet langer mogelijk om mensen jarenlang via tijdelijke contracten aan het lijntje te houden.

De afgelopen jaren hebben we, vanuit het kabinet, Tweede Kamer en het Europees Parlement, veel gedaan om zekerheden hoog te houden. Hier gaat de PvdA mee door. Altijd. Verstoppen achter de dijken kan niet. Ons werk is nooit af, de wereld blijft veranderen. Dus blijven we knokken voor meer zekerheid.

Een goede zondag,

Agnes Jongerius, Europarlementariër
John Kerstens, Tweede Kamerlid
Roos Vermeij, Tweede Kamerlid
Mei Li Vos, Tweede Kamerlid