Door op 22 januari 2016

Over het vluchtelingenvraagstuk

Ik heb een stuk geschreven over het vluchtelingenvraagstuk.

 

 

 

 

Op 27 oktober 2014 spoelde een zogenaamd ‘wetsuite’ met daarin een stoffelijk overschot aan op het strand van Texel. Er werd in Nederland niemand vermist. De resten van het lichaam werden op Texel begraven in een naamloos graf. Op 2 januari 2015 spoelde er nog een nat pak aan bij Lista, Noorwegen. In dit geval liet de journalist Anders Fjelberg van de krant Dagbladet het er niet bij zitten. Na veel naspeuringen op basis van wat zijn oom Badi, die is gaan zoeken, vertelde en met behulp van DNA testen, weten we nu wie het was, daar op Texel. Hij was op 7 oktober, na een reis van 142 dagen, aangekomen in Calais en kon zijn reisdoel, Engeland al zien liggen, belde hij naar zijn oom. Hij kwam uit Damascus maar vluchtte in 2013 naar Jordanië. We weten dat hij zijn studie elektrotechniek had willen afmaken in het Verenigd Koninkrijk, nadat hij aan de universiteiten van Amman en Istanboel was geweigerd. Hij wilde zijn familie in Jordanië helpen. Van zijn laatste levensteken weten we dat hij zijn familie miste. Acht maanden wacht zijn moeder op dat ene telefoontje dat niet komt: ‘mam, ik leef nog’. In het naamloze graf op Texel, tussen Anneke Molenaar-van den Brink en Anna Cornelia Alida Boer, ligt Mouaz al-Balkhi, geboren op 6 november 1991 in Damascus. Hij droomde van een beter bestaan en kon Engeland zien liggen. Hij is 22 jaar geworden.
Dezer dagen zijn we getuige van wat lijkt op een ware volksverhuizing. Vanuit Noord-Afrika en het Midden-Oosten trekken grote aantallen mensen naar (Noordwest-)Europa, waarvan een deel in Nederland terecht komt. Deze volksverhuizing gaat gepaard met illegale grensoverschrijdingen en vaak mensonterende toestanden en waarvan vele mensensmokkelaars profiteren. Vorig jaar zijn er ongeveer 60.000 asielmigranten naar Nederland gekomen. De eerste weken van dit jaar zijn er alweer ruim 30.000 mensen uit Turkije de zee opgegaan richting Griekenland. Vorig jaar zijn er 3700 op die tocht over zee verdronken, dit jaar tot nu toe al meer dan 50. Achter de beelden die wij zien gaan vele drama’s schuil. En zoals hierboven beschreven, ook dicht bij huis worden we geconfronteerd met de ellende die gepaard gaat met het illegale deel van deze migratie.
De komende jaren zullen we in Europa, en dus ook in Nederland, te maken krijgen met een aanhoudende stroom van migranten. Mensen zoeken een goed heenkomen en gaan op weg naar andere gebieden. In de eerste plaats zullen we de gevolgen van een veranderend klimaat, droogte en een gebrek aan voedsel in toenemende mate gaan merken. Oorlogen zoals in Syrië en Jemen zijn een tweede reden voor migratie. Binnenlandse onderdrukking van minderheden en vervolging op grond van politieke overtuigingen is nog een reden. En ten vierde trekken mensen van arme naar rijke landen. Tot slot vergrijst de bevolking van Europa en komen er meer mensen voor werk naar hier.
Bij het zoeken naar oplossingen in dit vraagstuk lopen de emoties soms hoog op. We worden heen en weer geslingerd door de beeld(vorming) die we waarnemen. Een in het water van de Middellandse Zee drijvend lichaam van een verdronken Afrikaans meisje deed niet zoveel als het lichaampje van Aylan Khurdi op het strand van Turkije en nu domineert Keulen alweer de discussie en het debat. Daarbij kan het zelfs gebeuren dat de discussie of het debat ontaardt in (verbaal) geweld en het democratische proces onmogelijk wordt gemaakt. Het democratische proces is in onze samenleving vorm gegeven door hoor en wederhoor en het uitwisselen van argumenten pro en contra. Van belang daarbij is uit te gaan van de feiten en niet van verzonnen waarheden of opgeroepen angstbeelden. Het voorbeeld van Steenbergen, waarbij een moedige vrouw, Dasja Abresch, het spreken onmogelijk werd gemaakt door het roepen van verwerpelijke teksten, moeten wij niet volgen.
Nederland is partij bij verdragen die ons verplichten tot het opnemen van mensen die om asiel vragen. Het betreft onder meer het Geneefs Vluchtelingenverdrag, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en fundamentele vrijheden en het Kinderrechtenverdrag. Maar ook de PvdA-fractie realiseert zich dat een onbeperkte toestroom van asielzoekers op den duur niet fatsoenlijk kan worden opgevangen en weer nieuwe problemen veroorzaakt. De toestroom naar Europa kan alleen maar in Europees verband worden beteugeld en verminderd. Daar ziet het op dit moment niet naar uit. Nederland zal daarom voor de korte termijn moeten voorzien in opvang, die door de gemeenten moet worden georganiseerd of gefaciliteerd. De PvdA-fractie in Hollands Kroon vindt dat ook onze gemeente een aandeel daarin zal moeten leveren.
Het college heeft de gemeenteraad aangehoord in een besloten vergadering over het vluchtelingenvraagstuk. Over het algemeen was de opvatting dat wij als gemeente onze verantwoordelijkheid dienden te nemen en niet alle lasten konden afschuiven op andere (buur)gemeenten. De raad wordt daarom nu gevraagd in het kader van het vluchtelingenvraagstuk een principebesluit te nemen over het al of niet vestigen van een asielzoekerscentrum (AZC) en als tweede het huisvesten van meer statushouders dan het vereiste wettelijke aantal.
In deze tijden van onzekerheid over tal van zaken (zorg, werkgelegenheid, financiële crisis met Griekenland, pensioenen, terrorisme) leveren de gevraagde principe uitspraken veel vragen op bij onze inwoners. De PvdA- fractie is dus voor het in principe vestigen van een AZC. Dat roept vele vragen op. De vragen en onze antwoorden vind u op deze website.

Fijko van der Laan