Door Sylvia Buczynski op 4 oktober 2014

Nog een hele plas melk te gaan

Door de vraag om een verklaring van geen bedenkingen voor het bouwen en verplaatsen van een aantal silo’s bij de melkfabriek in Lutjewinkel is bij sommige inwoners de vraag gerezen of en hoe de verkeersoverlast van de grote tankwagens die dwars door het dorp rijden, kan worden aangepakt.

 

 

Toen na de brand in 2004 besloten werd om een moderne fabriek neer te zetten, was men in het dorp blij dat ‘de Campina’ zou blijven. De kaasfabriek is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van het dorp en heeft voor werkgelegenheid en de daarmee samenhangende ontwikkelingen gezorgd. Veel oude ‘Lutters’ zijn nog steeds trots op ‘hun’ fabriek.

De vrachtwagens en de verkeersbewegingen zijn in de loop der jaren ‘meegegroeid’ en hoewel er afspraken gemaakt zijn met de vervoerders en er ook door de gemeente maatregelen genomen zijn om het verkeer af te remmen, zouden veel inwoners van Lutjewinkel het een ideale oplossing vinden wanneer er een andere ontsluitingsweg voor de fabriek aangelegd zou worden. Bovendien zou ook de monumentale Westfriese Dijk het minder zwaar te verduren krijgen. Een andere weg betekent overigens niet dat er helemaal geen zwaar verkeer meer door het dorp zal rijden.

In juni ben ik met de dorpsraad gaan praten om te horen wat er leeft en aan welke mogelijkheden gedacht wordt. Welke instanties zouden een rol kunnen spelen, waar moet je rekening mee houden?. Door informatie in te winnen hoopte ik de dorpsraad een beetje op weg te kunnen helpen.

Hoeveel kost het aanleggen van een strook asfalt en wat zou je nog meer kunnen doen met de grond? Dat hangt af van de ondergrond en de uitvoering. In de meest sobere vorm kost 300 x 3 meter € 150.000; maak je passeerstroken en voorzie je de weg van lantaarnpalen, dan kan dat uiteraard flink oplopen. En wie wordt de eigenaar?

Door een slimme aanpak zou je een aantal dingen kunnen combineren en gezamenlijk financieren. Er is behoefte aan waterberging (HHNK); aan de zijde van het kanaal (provinciaal) zou een waterpartij met aanleghaventje en een stukje natuur aangelegd kunnen worden (recreatie). Camping de Mienthorst zou aan de achterzijde een ingang kunnen maken. Maar je zou ook een ‘zonne(panelen)weide’ aan kunnen leggen. Allemaal mogelijkheden die op haalbaarheid, betaalbaarheid en in samenspraak met betrokkenen onderzocht moeten worden.

Met de aanvraag van Campina is niks mis; het plan voldoet aan alle eisen en ziet er keurig uit. Wat wel jammer is, is dat de binding van de fabriek met het dorp geleidelijk verdwenen is. Door de automatisering werken er nog maar heel weinig mensen en wegens de hoge kwaliteits- en veiligheidseisen is de fabriek een gesloten bastion voor buitenstaanders. Vroeger leefde men voor en door de fabriek, tegenwoordig is het een vestiging van een internationaal opererend miljoenenbedrijf dat om marketingtechnische redenen in Lutjewinkel blijft. Want alleen daardoor krijgt men het predicaat ‘Kaas uit Noord-Holland’.

Het is dan ook heel erg jammer dat het bedrijf niet iets terugdoet voor het dorp door te investeren in een ontsluitingsweg. (De melkveehouders uit de omgeving die bij Campina zijn aangesloten, zouden meer betrokkenheid met het dorp kunnen tonen.) Wanneer Friesland Campina samen met Hollands Kroon en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier – ondersteund door de Provincie – de handen ineenslaat om met de inwoners een plan te maken en te financieren, dan kan het bedrijf rekenen op meer draagvlak bij de bevolking.

De laatste positieve berichten zijn dat Campina in gesprek is gegaan met gemeente en inwoners. Het college is voorstander van een andere ‘sturing’ van het vrachtverkeer d.m.v. verkeersmaatregelen in de bestaande situatie. De PvdA roept het college op om niet al bij voorbaat te kiezen voor een zoveelste lapmiddel, maar om zich keihard in te zetten voor – en vooral met – de inwoners met als doel het realiseren van een duurzame oplossing voor de gezamenlijke toekomst van de inwoners van Lutjewinkel en Campina.

Hoe en of dat de ‘Melkweg’ wordt? Om te beginnen moet er de wil zijn om naar de best mogelijke oplossing te zoeken, in plaats van de gemakkelijkste en goedkoopste.

Sylvia Buczynski

Sylvia Buczynski

Sylvia Buczynski

Woordvoerder voor de portefeuilles: Verkeer, vervoer, waterstaat, Economische zaken Recreatie en toerisme Kunst en cultuur Op de middelbare school kwam ik er al achter dat de sociaaldemocratische beginselen mij het meest aanspraken en vanaf het moment dat ik mocht stemmen koos ik dan ook voor de PvdA. Na mijn opleiding aan de kunstacademie ben ik

Meer over Sylvia Buczynski