Door Ruud de Vroome op 11 april 2013

Een ander geluid

Als we Henk Krol -politiekleider van de 50+ partij- horen, is het vreselijk dat je als oudere uit je eigen vermogen moet bijdragen aan je verzorging. Ik als 62-jarige ben het niet met hem eens en leg in het artikel hieronder uit hoe ik daar over denk. 

 

 

Je hoort opiniemakers vaak zeggen: “De zorg voor een steeds grotere groep wordt onbetaalbaar.”
Je zou ook kunnen zeggen dat deze groep in de jaren 50, 60,70 en 80 van de vorige eeuw hard heeft gewerkt om ons land welvarend te maken. Hiervoor zijn door de werknemers van Nederland van toen wel offers gebracht met lage inkomens en door hard te werken. Daar hebben we de laatste 20 jaar van geprofiteerd. Deze groep laat een land na met een goed onderwijsstelsel, goede infrastructuur, een redelijk sociaal vangnet, goede gezondheidszorg en voorzieningen enz. De generaties na ons kunnen hier nog lang van profiteren. Hier doet de tijdelijke economische teruggang niets aan af. Hierin is in ons land altijd een sterk solidariteit geweest. Dat deze solidariteit nu afbrokkelt komt door uitlatingen van deze opiniemakers dat de jeugd straks moet opdraaien voor de kosten van oudere generaties. Solidariteit is iets dat je in je samenleving naar elkaar toe hebt. Het bindt je samenleving. Maar solidariteit heeft ook iets egoïstisch in zich: “Ik zorg nu voor jou maar ik hoop dat je straks voor mij zorgt.”

Nu is er een periode van economische terugval aan de gang. Hierdoor nemen de benodigde middelen af. Tevens wordt door de vergrijzing de hulpvraag steeds groter. Ik heb zelf in de jaren na mijn 50ste meer zorg gebruikt, dus zorgkosten gehad, dan in de jaren daarvoor. In die jaren was er nog geen algemene ziektekostenverzekering en was ik particulier verzekerd (baan bij het onderwijs). Ik had een eigen risico van 1000 gulden. Hierdoor heb ik buiten de kosten bij de geboorte van mijn kinderen weinig ziektekosten kunnen en hoeven declareren. Voor de lagere inkomens en niet ambtenaren was er toen een ziekenfonds en deze was minder ruimhartig dan de ziektekostenverzekering van nu.

De kosten voor de gezondheidszorg worden steeds hoger. Om deze toch enigszins op te vangen wordt er een eigenbijdrage gevraagd in de verzorgingskosten. Dit was tot 1996/97 ook het geval. De partij 50+ schreeuwt, onder aanvoering van hun politiekleider Henk Krol, moord en brand. Hierin verschil ik duidelijk van menig met hen. Het lijkt me niet meer dan normaal dat je van je eigen vermogen (eigen huis) een deel moet gebruiken om bij te dragen in je verzorging. Er wordt van mij solidariteit gevraagd met de rest van het land.

Als je als oudere een vermogen hebt kunnen op bouwen, kon je dat door gunstige spaarloonregelingen, renteaftrek van je hypotheekrente, door de overspannen huizenmarkt een stijging van de huizenprijzen enz. Mensen die geen eigen woning hebben, of hebben gehad zijn hierbij in een nadeel. Dat de verhoging van de eigen bijdrage stopt bij een vermogen van €150.000,- vind ik niet rechtvaardig. Ik vind dat hier de solidariteit onterecht stopt, de groep met een vermogen boven honderdvijftigduizend euro is niet solidair met de minder vermogenden.

Van de reserve die ik zo heb opgebouwd, vind ik het normaal dat ik daar een deel moet gebruiken voor mijn verzorging. Mijn kinderen krijgen bij mijn leven een deel van het vermogen, maar als ik dood ben hoeft er voor mij niets meer over te zijn, alleen een bedrag om mijn een fatsoenlijke uitvaart te geven. Ik heb gespaard voor als ik ouder werd en minder inkomen krijg, toch nog een prettig leven te hebben. Als daar ook een eigenbijdrage voor mijn verzorging van afgaat profiteer ik er toch van. Ik heb niet gespaard, zodat mijn kinderen na mijn dood nog geen spaarpotje krijgen. Wel vind ik dat als je je vermogen tot een minimumgrens hebt opgebruikt, je zolang het mogelijk is in je eigen huis moet kunnen blijven wonen.

De partij 50+ op landelijk niveau en de seniorenpartijen op lokaal niveau hebben nog niets gedaan aan de waarborging van de positie van ouderen. Ze hebben zich alleen maar een tegenpartij getoond. Ze hebben geen positieve bijdrage geleverd voor de ouderen.

Ruud de Vroome

Ruud de Vroome

Politiek en sociaal democratie is wat me met de paplepel is in gegoten. Dat heeft er toe geleid dat ik op 18 jarige leeftijd lid werd van de PvdA. In mijn jonge jaren was ik politiek actief. Dat is door werk en daarbij behorende verhuizingen een beetje in het slop geraakt. In die periode bleef

Meer over Ruud de Vroome